متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
۲
مست از می و میخواران از نرگس مستش مست
۳
در نعل سمند او شکل مه نو پیدا
۴
وز قد بلند او بالای صنوبر پست
۵
آخر به چه گویم هست از خود خبرم چون نیست
۶
وز بهر چه گویم نیست با وی نظرم چون هست
۷
شمع دل دمسازم بنشست چو او برخاست
۸
و افغان ز نظربازان برخاست چو او بنشست
۹
گر غالیه خوش بو شد در گیسوی او پیچید
۱۰
ور وسمه کمانکش گشت در ابروی او پیوست
۱۱
بازآی که بازآید عمر شده حافظ
۱۲
هر چند که ناید باز تیری که بشد از شست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.