متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ما را ز خیال تو چه پروای شراب است
۲
خم گو سر خود گیر که خمخانه خراب است
۳
گر خمر بهشت است بریزید که بی دوست
۴
هر شربت عذبم که دهی عین عذاب است
۵
افسوس که شد دلبر و در دیده گریان
۶
تحریر خیال خط او نقش بر آب است
۷
بیدار شو ای دیده که ایمن نتوان بود
۸
زین سیل دمادم که در این منزل خواب است
۹
معشوق عیان می‌گذرد بر تو ولیکن
۱۰
اغیار همی‌بیند از آن بسته نقاب است
۱۱
گل بر رخ رنگین تو تا لطف عرق دید
۱۲
در آتش شوق از غم دل غرق گلاب است
۱۳
سبز است در و دشت بیا تا نگذاریم
۱۴
دست از سر آبی که جهان جمله سراب است
۱۵
در کنج دماغم مطلب جای نصیحت
۱۶
کاین گوشه پر از زمزمه چنگ و رباب است
۱۷
حافظ چه شد ار عاشق و رند است و نظرباز
۱۸
بس طور عجب لازم ایام شباب است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.