متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
محتشم کاشانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اگر دل بر صف مژگان سیاهی می‌زند خود را
۲
که تنها ترک چشمش بر سپاهی می‌زند خود را
۳
ز تابم می‌کشد اکثر نگاه دیر دیر او
۴
که بر قلب دل من گاه گاهی می‌زند خود را
۵
ندارد چون دل خود رای من تاب نظر چندان
۶
چه بر شمشیر مردم کش نگاهی می‌زند خود را
۷
گلی کز جنبش باد صبا آزرده می‌گردد
۸
چرا بر تیغ آه بیگناهی می‌زند خود را
۹
مه نو سجده‌های سهو می‌فرمایدم امشب
۱۰
به صورت بس که بر طرف کلاهی می‌زند خود را
۱۱
سواری گرم قتلم گشته و من منفعل مانده
۱۲
که گیتی سوز برقی بر گیاهی می‌زند خود را
۱۳
عنانش محتشم امروز می‌گیرم تماشا کن
۱۴
که چون بر پادشاهی دادخواهی می‌زند خود را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.