متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
صوفی از پرتو می راز نهانی دانست
۲
گوهر هر کس از این لعل توانی دانست
۳
قدر مجموعه گل مرغ سحر داند و بس
۴
که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست
۵
عرضه کردم دو جهان بر دل کارافتاده
۶
بجز از عشق تو باقی همه فانی دانست
۷
آن شد اکنون که ز ابنای عوام اندیشم
۸
محتسب نیز در این عیش نهانی دانست
۹
دلبر آسایش ما مصلحت وقت ندید
۱۰
ور نه از جانب ما دل نگرانی دانست
۱۱
سنگ و گل را کند از یمن نظر لعل و عقیق
۱۲
هر که قدر نفس باد یمانی دانست
۱۳
ای که از دفتر عقل آیت عشق آموزی
۱۴
ترسم این نکته به تحقیق ندانی دانست
۱۵
می بیاور که ننازد به گل باغ جهان
۱۶
هر که غارتگری باد خزانی دانست
۱۷
حافظ این گوهر منظوم که از طبع انگیخت
۱۸
ز اثر تربیت آصف ثانی دانست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.