متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
روزگاریست که سودای بتان دین من است
۲
غم این کار نشاط دل غمگین من است
۳
دیدن روی تو را دیده جان بین باید
۴
وین کجا مرتبه چشم جهان بین من است
۵
یار من باش که زیب فلک و زینت دهر
۶
از مه روی تو و اشک چو پروین من است
۷
تا مرا عشق تو تعلیم سخن گفتن کرد
۸
خلق را ورد زبان مدحت و تحسین من است
۹
دولت فقر خدایا به من ارزانی دار
۱۰
کاین کرامت سبب حشمت و تمکین من است
۱۱
واعظ شحنه شناس این عظمت گو مفروش
۱۲
زان که منزلگه سلطان دل مسکین من است
۱۳
یا رب این کعبه مقصود تماشاگه کیست
۱۴
که مغیلان طریقش گل و نسرین من است
۱۵
حافظ از حشمت پرویز دگر قصه مخوان
۱۶
که لبش جرعه کش خسرو شیرین من است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.