متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
منم که گوشه میخانه خانقاه من است
۲
دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است
۳
گرم ترانه چنگ صبوح نیست چه باک
۴
نوای من به سحر آه عذرخواه من است
۵
ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله
۶
گدای خاک در دوست پادشاه من است
۷
غرض ز مسجد و میخانه‌ام وصال شماست
۸
جز این خیال ندارم خدا گواه من است
۹
مگر به تیغ اجل خیمه برکنم ور نی
۱۰
رمیدن از در دولت نه رسم و راه من است
۱۱
از آن زمان که بر این آستان نهادم روی
۱۲
فراز مسند خورشید تکیه گاه من است
۱۳
گناه اگر چه نبود اختیار ما حافظ
۱۴
تو در طریق ادب باش گو گناه من است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.