غزل شمارهٔ ۱۳۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چابکسواری آمد و لعبی نمود و رفت
۲
نی نی عقابی آمد و صیدی ربود و رفت
۳
آن آفتاب کشور خوبی چو ماه نو
۴
ظرف مرا به آن می تند آزمود و رفت
۵
نقش دگر بتان که نمی‌رفت از نظر
۶
آن به تن به نوک خنجر مژگان زدود ورفت
۷
تیری که در کمان توقف کشیده داست
۸
وقت وداع بر دل ریشم گشود و رفت
۹
حرفی که در حجاب ز گفت و شنود بود
۱۰
آخر به رمز گفت و به ایما شنود و رفت
۱۱
از بهر پای بوس وداعی که رویداد
۱۲
رویم هزار مرتبه بر خاک سود و رفت
۱۳
افروخت آخر از نگه گرم آتشی
۱۴
در محتشم نهفته برآورد دود و رفت