غزل شمارهٔ ۱۹۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خوش آن شبی که ز رویش نقاب برخیزد
۲
گشاده روی سحرگه ز خواب برخیزد
۳
علی‌الصباح نشیند چو مه به مجلس می
۴
شبانه با رخ چون آفتاب برخیزد
۵
ز تاب می گل رویش چنان برافروزد
۶
که سنبل سر زلفش ز تاب برخیزد
۷
بیاد آن مه خرگه نشین چو بارم اشگ
۸
به شکل خوی که از آن صد حباب برخیزد
۹
شبی بود که چو از خواب دیده بگشایم
۱۰
به دیده‌ام تو نشینی و خواب برخیزد
۱۱
بهر زمین که خرامی چو آهوی مشگین
۱۲
ز خاک رایحه مشگ ناب برخیزد
۱۳
چو محتشم ز دل گرم اگر برآرم آه
۱۴
ز دود آن همه بوی کباب برخیزد