غزل شمارهٔ ۵۴۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
صبح مرا به ظن غلط شام کرده‌ای
۲
بی‌تاب مرا گنهی نام کرده‌ای
۳
تا ذوق حرف تلخ تو حسرت کشم کند
۴
ایذای من به نامه و پیغام کرده‌ای
۵
از غایت مضایقه در گفت و گو مرا
۶
راضی به یک شنیدن دشنام کرده‌ای
۷
در غین مهر این که مرا کشته‌ای نهان
۸
تقلید مهربانی ایام کرده‌ای
۹
ترسم دمار از من بی‌ته برآورد
۱۰
مرد آزمایی که تو در جام کرده‌ای
۱۱
چشم تلافی ز تو دارم که پیش خلق
۱۲
روی مرا به شبهه شبه فام کرده‌ای
۱۳
از قتل محتشم همه احرام بسته‌اند
۱۴
در دفع وی ز بس که تو ابرام کرده‌ای