غزل شمارهٔ ۵۹۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دیده‌ام مست و سرانداز و غزل خوان برهی
۲
شاه مشرب پسری ترک و شی کج کلهی
۳
نخل آتش ثمری سرو مرصع کمری
۴
عالم‌افروز سهیلی علم افراز مهی
۵
قدر به این‌ده جان چشم فریبندهٔ دل
۶
طرفهٔ طاوس خرامی عجب آهو نگهی
۷
ملک دل می‌رود از دست که کردست ظهور
۸
شاه عاشق حشمی خسرو یک دل سپهی
۹
نقد جان بر طبق عرض نه ای دل که رسید
۱۰
باج خواهنده مهی کیسه تهی پادشهی
۱۱
غیر ازو گر همه جان برد و بحل گشت که دید
۱۲
جان ستان آدمی رستمی بی‌گنهی
۱۳
محتشم بهر فرود آمدن آن شه حسن
۱۴
ساز از دیده و ثاقی و ز دل بارگهی