شیخ بهایی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
به عالم هر دلی کاو هوشمند است
۲
به زنجیر جنون عشق، بند است
۳
به جای سدر و کافورم پس از مرگ
۴
غبار خاک کوی او، پسند است
۵
به کف دارند خلقی نقد جانها
۶
سرت گردم، مگر بوسی به چند است؟
۷
حدیث علم رسمی، در خرابات
۸
برای دفع چشم بد، سپند است
۹
پس از مردن، غباری زان سر کوی
۱۰
به جای سدر و کافورم، پسند است
۱۱
طمع در میوهٔ وصلش، بهائی
۱۲
مکن، کان میوه بر شاخ بلند است
۱۳
بهائی گرچه می‌آید ز کعبه
۱۴
همان دردی کش زناربند است

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.