شیخ بهایی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای خاک درت سرمهٔ ارباب بصارت
۲
در تأدیت مدح تو خم، پشت عبارت
۳
گرد قدم زائرت، از غایت رفعت
۴
بر فرق فریدون ننشیند ز حقارت
۵
در روضهٔ تو خیل ملایک، ز مهابت
۶
گویند به هم مطلب خود را به اشارت
۷
هر صبح که روح القدس آید به طوافت
۸
در چشمهٔ خورشید کند غسل زیارت
۹
در حشر، به فریاد بهائی برس از لطف
۱۰
کز عمر، نشد حاصل او غیر خسارت

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.