غزل شمارهٔ ۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
آنها که ربودهٔ الستند
۲
از عهد الست باز مستند
۳
تا شربت بیخودی چشیدند
۴
از بیم و امید، باز رستند
۵
چالاک شدند، پس به یک گام
۶
از جوی حدوث، باز جستند
۷
اندر طلب مقام اصلی
۸
دل در ازل و ابد نبستند
۹
خالی ز خود و به دوست باقی
۱۰
این طرفه که نیستند و هستند
۱۱
این طایفهاند، اهل توحید
۱۲
باقی، همه خویشتن پرستند