متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد
۲
تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد
۳
آن چه سعی است من اندر طلبت بنمایم
۴
این قدر هست که تغییر قضا نتوان کرد
۵
دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست
۶
به فسوسی که کند خصم رها نتوان کرد
۷
عارضش را به مثل ماه فلک نتوان گفت
۸
نسبت دوست به هر بی سر و پا نتوان کرد
۹
سروبالای من آن گه که درآید به سماع
۱۰
چه محل جامه جان را که قبا نتوان کرد
۱۱
نظر پاک تواند رخ جانان دیدن
۱۲
که در آیینه نظر جز به صفا نتوان کرد
۱۳
مشکل عشق نه در حوصله دانش ماست
۱۴
حل این نکته بدین فکر خطا نتوان کرد
۱۵
غیرتم کشت که محبوب جهانی لیکن
۱۶
روز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد
۱۷
من چه گویم که تو را نازکی طبع لطیف
۱۸
تا به حدیست که آهسته دعا نتوان کرد
۱۹
بجز ابروی تو محراب دل حافظ نیست
۲۰
طاعت غیر تو در مذهب ما نتوان کرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.