شیخ بهایی · دیوان اشعار

رباعی شمارهٔ ۱۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آن دل که تواش دیده بدی، خون شد و رفت
۲
و ز دیدهٔ خون گرفته، بیرون شد و رفت
۳
روزی، به هوای عشق، سیری می‌کرد
۴
لیلی صفتی بدید و بیرون شد و رفت

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.