شیخ بهایی · دیوان اشعار

رباعی شمارهٔ ۱۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
فرخنده شبی بود که آن دلبر مست
۲
آمد ز پی غارت دل، تیغ به دست
۳
غارت زده‌ام دید و خجل گشت، دمی
۴
با من ز پی رفع خجالت بنشست

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.