متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سیف فرغانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۳۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آه درد مرا دوا که کند؟
۲
چارهٔ کارم ای خدا که کند؟
۳
چون مرا دردمند هجرش کرد
۴
غیر وصلش مرا دوا که کند؟
۵
از خدا وصل اوست حاجت من
۶
حاجت من جز او روا که کند؟
۷
من به دست آورم وصالش لیک
۸
ملک عالم به من رها که کند؟
۹
دادن دل بدو صواب نبود
۱۰
در جهان جز من به این خطا که کند؟
۱۱
لایق است او به هر وفا که کنم
۱۲
راضیم من به هر جفا که کند
۱۳
دی مرا دید، داد دشنامی
۱۴
این چنین لطف دوست با که کند؟
۱۵
ای توانگر به حسن غیر از تو
۱۶
جود با همچو من گدا که کند؟
۱۷
وصل تو دولتی‌ست، تا که برد؟
۱۸
ذکر تو طاعتی‌ست، تا که کند
۱۹
جان به مرگ ار زتن جدا گردد
۲۰
مهرت از جان به من جدا که کند؟
۲۱
سیف فرغانی از سر این کوی
۲۲
چون تو رفتی حدیث ما که کند؟
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.