متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۴۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نه دست آن که بگیریم زلف ماهی را
۲
نه روز روشنی از پی شب سیاهی را
۳
فغان که بر در شاهی است دادخواهی ما
۴
که از ستم ندهد داد دادخواهی را
۵
گدای شهرم و بر سر هوای آن دارم
۶
که سر نهم به کف پای پادشاهی را
۷
ز خسروان ملاحت کجا روا باشد
۸
که در پناه نگیرند بی‌پناهی را
۹
به راه عشق به حدی است ناامیدی من
۱۰
که نا امید کند هر امید گاهی را
۱۱
چگونه لاف محبت زند نظر بازی
۱۲
کز آب دیده نشسته‌ست خاک راهی را
۱۳
بزیر خون محبان که در شریعت عشق
۱۴
به هیچ حال نخواهم کسی گواهی را
۱۵
نه من شهید تو تنها شدم که از هر سو
۱۶
به خاک ریخته‌ای خون بی‌گناهی را
۱۷
به یک نگاه ز رحمت بکش فروغی را
۱۸
مکن دریغ ز مشتاق خود نگاهی را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

شمع و پروانه

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← شمع و پروانه

Matched curated alias: شمع; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.