متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۰۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ما و هوس شاهد و می تا نفسی هست
۲
کی خوش‌تر از این در همه عالم هوسی هست
۳
ای خواجه بهش باش که با آن لب می‌نوش
۴
گر باده به اندازه ننوشی عسسی هست
۵
گر مرد رهی با خبر از نالهٔ دل باش
۶
زیرا که به هر قافله بانگ جرسی هست
۷
یا قافله سالار ره کعبه ندانست
۸
یا آن که به صحرای طلب بار بسی هست
۹
تنها نه همین اسب من اول قدم افتاد
۱۰
کافتاده در این بادیه هر سو فرسی هست
۱۱
خواهی که دلت نشکند از سنگ مکافات
۱۲
مشکن دل کس را که در این خانه کسی هست
۱۳
از دیدهٔ دل‌سوختگان چهره مپوشان
۱۴
ای آینه هش‌دار که صاحب نفسی هست
۱۵
تا داد مرا از تو ستمگر نگرفتند
۱۶
کس هیچ ندانست که فریادرسی هست
۱۷
مرغ دلم از باغ به تنگ است فروغی
۱۸
تا حلقهٔ دامی و شکاف قفسی هست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.