متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۱۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خوش است اگر ز تو ما را دل غمینی هست
۲
که عاقبت پی هر زهر انگبینی هست
۳
ز زلف و روی تو تا عشقم آگهی درداد
۴
خبر نی‌ام که در آفاق کفر و دینی است
۵
حدیث نافهٔ چین می‌کنند مردم شهر
۶
مگر که جز شکن طرهٔ تو چینی هست
۷
به دیده تا نکشم خاک آستان تو را
۸
مرا به خون دل آلوده آستینی هست
۹
آیا برید صبا چون رسی بدان وادی
۱۰
بگو به صاحب خرمن که خوشه‌چینی هست
۱۱
نیاز می‌کشدم در گذرکه صنمی
۱۲
که زیر هر قدمش جان نازنینی هست
۱۳
نشسته‌ام به سر راه ناوک‌اندازی
۱۴
بدین امید که پیکان دل‌نشینی هست
۱۵
کمین گشاده به صید دلم کمان‌داری
۱۶
کزو کشیده کمانی به هر کمینی هست
۱۷
فروغی از کف من برده آفتابی دل
۱۸
که در مجاورتش جعد عنبرینی هست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

شمع و پروانه

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← شمع و پروانه

Matched curated alias: شمع; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.