متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۵۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای کاش پی قتل من آن سیم تن افتد
۲
شاید که نگاهش گه کشتن به من افتد
۳
صد تیشه بباید زدنش بر دل هر سنگ
۴
تا سایهٔ شیرین به سر کوه کن افتد
۵
واقف شود از حالت دل‌های شکسته
۶
هر دل که در آن جعد شکن بر شکن افتد
۷
خمیازه گشاید دهن زخم دلم باز
۸
چون دیده بدان غمزهٔ ناوک فکن افتد
۹
ترسم که ز زندان سر زلف توام دل
۱۰
آزاد نگردیده به چاه ذقن افتد
۱۱
جان دادم و بوسی ز دهان تو گرفتم
۱۲
فریاد گر این قصه دهن بر دهن افتد
۱۳
کو بخت بلندی که بر زلف تو یک چند
۱۴
من بر سر حرف آیم و غیر از سخن افتد
۱۵
برخیزد و جان در قدمت بازفشاند
۱۶
گر چشم تو بر کشتهٔ خونین‌کفن افتاد
۱۷
صاحب نظری را که به چشم توفتد چشم
۱۸
حاشا که به دنبال غزال ختن افتد
۱۹
بگذار که بیند قد و روی تو فروغی
۲۰
تا از نظرش جلوهٔ سرو و سمن افتد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.