متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۸۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بیدادگر نگارا تا کی جفا توان کرد
۲
پاداش آن جفاها یک ره وفا توان کرد
۳
بیگانه رحمت آورد بر زحمت دل ما
۴
کی آن‌قدر تطاول با آشنا توان کرد
۵
مخمور و تشنگانیم زان چشم و لعل میگون
۶
جانی به ما توان داد، کامی روا توان کرد
۷
وقتی به یک اشارت جانی توان خریدن
۸
گاهی به یک تبسم دردی دوا توان کرد
۹
یک بار اگر بپرسی احوال بی‌نصیبان
۱۰
با صد هزار حرمان دل را رضا توان کرد
۱۱
هر مدعا که خواهی گر از دعا دهد دست
۱۲
چندی به سر توان زد عمری دعا توان کرد
۱۳
گر جذبهٔ محبت آتش به دل فروزد
۱۴
برگ هوس توان سوخت ترک هوا توان کرد
۱۵
گر پیر باده‌خواران گیرد ز لطف دستم
۱۶
هر سو به کام خاطر عیشی به پا توان کرد
۱۷
گر جرعه‌ای بریزد بر خاک لعل ساقی
۱۸
خاک سبوکشان را آب بقا توان کرد
۱۹
گر آدمی درآید در عالم خدایی
۲۰
آدم ز نو توان ساخت عالم بنا توان کرد
۲۱
گر نیم شب بنالی از سوز دل فروغی
۲۲
راه قضا توان زد، دفع بلا توان کرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.