متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۸۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای خوشا رندی که رو در ساحت می‌خانه کرد
۲
چارهٔ دور فلک از گردش پیمانه کرد
۳
سال ها کردم به صافی خدمت میخانه را
۴
تا می صاف محبت در وجودم خانه کرد
۵
دانهٔ تسبیح ما را حالتی هرگز نداد
۶
بعد از این در پای خم، انگور باید دانه کرد
۷
نازم آن چشم سیه کز یک نگاه آشنا
۸
مردم آگاه را از خویشتن بیگانه کرد
۹
چشمهٔ خورشید رویش چشم را بی تاب ساخت
۱۰
حلقهٔ زنجیر مویش عقل را دیوانه کرد
۱۱
من که در افسون گری افسانه‌ام در روزگار
۱۲
نرگس افسون گر ساقی مرا افسانه کرد
۱۳
دامن آن گنج شادی را نیاوردم به دست
۱۴
سیل غم بیهوده یکسر خانه‌ای ویرانه کرد
۱۵
سر حق را بر سر دار فنا کرد آشکار
۱۶
در طلب منصور الحق همت مردانه کرد
۱۷
آن چه با جان فروغی کرد حسن روی دوست
۱۸
کی فروغی شمع با آتش به جان پروانه کرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: باده; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.