متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۲۰۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تا صورت زیبای تو از پرده عیان شد
۲
یک باره پری از نظر خلق نهان شد
۳
گر مطرب عشاق تویی رقص توان کرد
۴
ور ساقی مشتاق تویی مست توان شد
۵
گیسوی دلاویز تو زنجیر جنون گشت
۶
بالای بلاخیز تو آشوب جهان شد
۷
نقدی که ز بازار تو بردیم تلف گشت
۸
سودی که ز سودای تو کردیم زیان شد
۹
جان از الم هجر تو بی صبر و سکون گشت
۱۰
تن از ستم عشق تو بی تاب و توان شد
۱۱
هم قاصد جانان سبک از راه نماید
۱۲
هم‌جان گران مایه به تن سخت گران شد
۱۳
چشمم همه دم در ره آن ماه گهر ریخت
۱۴
اشکم همه جا در پی آن سرو روان شد
۱۵
مقصود خود از خاک در کعبه نجستم
۱۶
باید که به جان معتکف دیر مغان شد
۱۷
تا دم زدم از معجزهٔ پیر خرابات
۱۸
صوفی به یقین آمد، زاهد به گمان شد
۱۹
پیرانه‌سر آمد به کفم دامن طفلی
۲۰
المنة الله که مرا بخت جوان شد
۲۱
تا خاک نشین ره عشقیم فروغی
۲۲
خورشید ز ما صاحب صد نام و نشان شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.