غزل شمارهٔ ۲۲۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود
۲
وین بحث با ثلاثه غساله می‌رود
۳
می ده که نوعروس چمن حد حسن یافت
۴
کار این زمان ز صنعت دلاله می‌رود
۵
شکرشکن شوند همه طوطیان هند
۶
زین قند پارسی که به بنگاله می‌رود
۷
طی مکان ببین و زمان در سلوک شعر
۸
کاین طفل یک شبه ره یک ساله می‌رود
۹
آن چشم جادوانه عابدفریب بین
۱۰
کش کاروان سحر ز دنباله می‌رود
۱۱
از ره مرو به عشوه دنیا که این عجوز
۱۲
مکاره می‌نشیند و محتاله می‌رود
۱۳
باد بهار می‌وزد از گلستان شاه
۱۴
وز ژاله باده در قدح لاله می‌رود
۱۵
حافظ ز شوق مجلس سلطان غیاث دین
۱۶
غافل مشو که کار تو از ناله می‌رود