امیرخسرو دهلوی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۹ - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است:

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آن که شنا سندهٔ این گوهر ست
۲
گر همه نفرین کندم در خورست
۳
وان که به تقلید نشست اندرین
۴
نشنوم، ار خود کندم آفرین !

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.