متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
امیرخسرو دهلوی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۳۵ - صفت مناره

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شکل مناره چو ستونی ز سنگ
۲
از پی سقف فلک شیشه رنگ
۳
آن که ز زر بر سرش افسرشده است
۴
سنگ ز نزدیکی خور زر شده است
۵
سنجر سنگین که ستون سپهر
۶
آمده از مهر و شده هم به مهر
۷
سنگ وی از بس که به خورشید شود
۸
زو از خورشید عیاری نمود
۹
از پی بررفتن هفت آسمان
۱۰
کرد زمین تا به فلک نرد بان
۱۱
گرد سرش کرد موذن چو گشت
۱۲
قامتش از مسجد عیسی گذشت
۱۳
موذنش آن جا که اقامت کشید
۱۴
قامت موذن نتواند رسید
۱۵
مسجد جامع ، زدرون ، چون بهشت
۱۶
حوض ، زبیرون ، شده گوهر سرشت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.