متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شهریار · گزیدهٔ غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۳ - سرود ساربان

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواند
۲
به گوشم ناله بلبل هزاران داستان خواند
۳
به مرغان بهاری گو که این مرغ خزان دیده
۴
دگر سازش غم انگیز است و آواز خزان خواند
۵
دل وامانده ام بس همرهانش کاروانی شد
۶
اگر خواند به آهنگ درای کاروان خواند
۷
چه ناز آهنگ ساز دل که هم دلها به وجد آرد
۸
اگر از تازه ها گوید و گر از باستان خواند
۹
اگر تار دل و مضراب سوز جادوان داری
۱۰
به سازی پنجه کن جانا که سیمش جاودان خواند
۱۱
دلا ما را به خوی خوانده ست دکتر مرتضای شمس
۱۲
نه آخر شمس ملا را به آذربایجان خواند
۱۳
به پشت اشتران کن شهریارا بار مولانا
۱۴
که شمست مرحبا گویان سرود ساربان خواند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.