غزل شمارهٔ ۹۷ - ترانه جاودان
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای شاخ گل که در پی گلچین دوانیم
۲
این نیست مزد رنج من و باغبانیم
۳
پروردمت به ناز که بنشینمت به پای
۴
ای گل چرا به خاک سیه می نشانیم
۵
دریاب دست من که به پیری رسی جوان
۶
آخر به پیش پای توگم شد جوانیم
۷
گرنیستم خزانه خزف هم نیم حبیب
۸
باری مده ز دست به این رایگانیم
۹
تا گوشوار ناز گران کرد گوش تو
۱۰
لب وا نشد به شکوه ز بی همزبانیم
۱۱
با صد هزار زخم زبان زنده ام هنوز
۱۲
گردون گمان نداشت به این سخت جانیم
۱۳
یاری ز طبع خواستم اشکم چکید و گفت
۱۴
یاری ز من بجوی که با این روانیم
۱۵
ای گل بیا و از چمن طبع شهریار
۱۶
بشنو ترانه غزل جاودانیم