متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سنایی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۶۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای زده بر فلک سراپرده
۲
رخت بر تخت عیسی آورده
۳
ای که از رشک نردبان فلک
۴
با خود از خاک بر فلک برده
۵
گر کسان گرسنه گرد تو در
۶
همه با گوشت مرغ خو کرده
۷
پس اگر بر پریده او سوی تو
۸
نپریده ازو بیازرده
۹
نیک زشتست با چو تو عمری
۱۰
ظلم را پر و بال گسترده
۱۱
داده همنام خود به ده مطلب
۱۲
یاری از هندوان نو برده
۱۳
کی تواند سپیدچرده شده
۱۴
آنکه کرد ایزدش سیه‌چرده
۱۵
ای درون هزار پرده شده
۱۶
لن ترانی نبشته بر پرده
۱۷
گر که مستوجبست حد ترا
۱۸
این سنایی شراب ناخورده
۱۹
هم وبالی نباشدت گر ازو
۲۰
در گذاری گناه ناکرده
۲۱
بدهی این گدای گرسنه را
۲۲
بدل نان برنج پرورده
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.