متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سنایی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۷۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اگر پای تو از خط خطا گامی بعیدستی
۲
بر تخت تو اندر دین بر از عرش مجیدستی
۳
وگر امروز طبع تو ز طراری نه طاقستی
۴
وگر غفلت ز رزاقی زر فرد آفریدستی
۵
ز عشق آن یکی سلطان طاعت شادمان بودی
۶
ز رشک آن دگر شیطان شهوت مستزیدستی
۷
تو مستی زان نیاری رفت در بازار عشاقان
۸
اگر زر بودیی بر سنگ صرافان پدیدستی
۹
همیشه این همی خوانی که دست من درین عالم
۱۰
گشاده‌تر ز دست و تیغ سلطان عمیدستی
۱۱
همیشه خواب این بینی که یارب کاشکی دانم
۱۲
سر انگشت من صندوق خلقان را کلیدستی
۱۳
اگر بخت و رضا در تحت رای بلحکم بودی
۱۴
وگر لوح و قلم در دست شاگرد یزیدستی
۱۵
نباشد آنکه تو خواهی و گر نه این چنین بودی
۱۶
همه رو سالکان خواهند گر هر روز عیدستی
۱۷
اگر بودی دلت مشتاق در گفتار بسم‌الله
۱۸
ترا هر دم هزاران نعرهٔ «هل من مزید» ستی
۱۹
وگر عاجز سنایی نیستی در دست نااهلان
۲۰
ز سر سامری عالم پر از پیک و بریدستی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.