شمارهٔ ۱۷۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
پسری دیدم پوشیده قبای
۲
گفتم او را که به نزدیک من آی
۳
گفت من دیر بمانم نایم
۴
گفتم او را که بیا ژاژ مخای
۵
دیر کی مانی جایی که بود
۶
سیم در دست و گروگان در پای
۷
من اگر ایستادهام مسته
۸
خویشتن گر نشستهای مستای
۹
زان که تو فتنهای و من علمم
۱۰
تو نشسته بهی و من بر پای
