شمارهٔ ۱۲۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تو مار صورتی و همیشه شکرخوری
۲
خاقانی است طوطی و دایم جگر خورد
۳
این هم ز بخشش فلک و جود عالم است
۴
کان را که خاک باید خوردن، شکر خورد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.
از این شعر به پژوهش بروید
موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.