شمارهٔ ۲۰۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
منه غرامت خاقانیا نهاد فلک را
۲
ببین فلک به چه ماند در آن نهاد که هستش
۳
فلک به مسخرهٔ مست پشت خم ز فتادن
۴
ز زخم سیلی مردان کبود گردن پستش
۵
به شب هزار پسر جرعه ریخته به سرش بر
۶
به روز مشعلهٔ تاب‌ناک داده به دستش