متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۲۰۵ - در رثاء جمال الدین ابوجعفر محمدبن علی بن منصور اصفهانی وزیر قطب الدین صاحب موصل

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
جمال صفاهان نظام دوم
۲
که گیتی سیم جعفر انگاشتش
۳
چو قحط کرم دید در مرز دهر
۴
علی‌وار تخم کرم کاشتش
۵
دهان جهان نالهٔ آز داشت
۶
به در سخاوت بینباشتش
۷
به سلطانی جود چون سر فراشت
۸
قضا چتر دولت برافراشتش
۹
به معماری کعبه چون دست برد
۱۰
زمانه براهیم پنداشتش
۱۱
از آن کآفتاب سخا بود چرخ
۱۲
ز روی زمین سایه برداشتش
۱۳
جهان را همین یک جوان مرد بود
۱۴
فلک هم حسد برد و نگذاشتش
۱۵
چنان سوخت خاقانی از سوگ او
۱۶
که با شام برمی‌زند چاشتش
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.