شمارهٔ ۱۷ - در مدح ملکالوزرا بدرالدین طوطی بکبن مسعودبن علی
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
طوطی ای آنکه ز انصاف تو هر نیمشبی
۲
بلبل شکر به عیوق کشد زمزمه را
۳
ای شبان رمه آنکه تویی سایهٔ او
۴
نیک تیمار خور ای نیکشبان این رمه را
۵
گرگ را دمدمهٔ فتنه همی گوید خیز
۶
به غنیمت شمر این تیرهشب و این دمه را
۷
تن در آن خدعه مده زانکه یکی زن رمه نیست
۸
کش توان کآبش فدا ساختن این دمدمه را
۹
همه با داغ خدایند چه خرد و چه بزرگ
۱۰
نیک هشدار که تا حشر ضمانی همه را
