شمارهٔ ۲۸ - در شکر و قناعت گوید
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
درین دو روزه توقف که بو که خود نبود
۲
درین مقام فسوس و درین سرای فریب
۳
چرا قبول کنم از کس آنکه عاقبتش
۴
ز خلق سرزنشم باشد از خدای عتیب
۵
مرا خدای تعالی ز آسیای فراز
۶
که عقل حاصل آنرا نیاورد به حسیب
۷
چو می‌دهد همه چیزی به قدر حاجت من
۸
چنان که بی‌خبر سیب ماه رنگ به سیب
۹
ز بهر حفظ حیات آنچه بایدم ز کفاف
۱۰
ز بهر کسب کمال آنچه بایدم ز کتیب
۱۱
هزار سال اگر عمر من بود به مثل
۱۲
مرا نیاز نیاید به آسیای نشیب
۱۳
دو نعمتست مرا کان ملوک را نبود
۱۴
به روز راحت شکر و به روز رنج شکیب