شمارهٔ ۴۱ - در مدح مجدالدین ابوطالب نعمه
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
آنکه بر سلطان گردون نور رایش غالبست
۲
پادشاه آل یاسین مجد دین بوطالبست
۳
آسمان همت خداوندی که همچون آسمان
۴
همتش بر طول و عرض آفرینش غالبست
۵
آنکه او تا در سرای آفرینش آمدست
۶
تنگ عیشی از سرای آفرینش غایبست
۷
بحر در موج شبانروزی دلش را زیر دست
۸
ابر در باران نوروزی کفش را نایبست
۹
آز محتاجان چو کلکش در مسیر آمد بسوخت
۱۰
آز گویی دیو و کلک او شهاب ثاقبست
۱۱
دی همی گفتم که از دیوان رای صائبش
۱۲
آفتاب و ماه را هر روزی نوری راتبست
۱۳
آسمان گفتا چه می‌گویی که گوید در جهان
۱۴
پرتو نور نبوت را که رایی صایبست