شمارهٔ ۴۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به خدایی که از کمان قضا
۲
تیر تقدیر را روان کردست
۳
چشمهٔ آفتاب رخشان را
۴
خازن نقد آسمان کردست
۵
کز نحیفی و ناتوانی و ضعف
۶
دورم از روی تو چنان کردست
۷
که مرا دور بودن از رویت
۸
هرچه گویم فزون از آن کردست
۹
نتوان شرح داد آنکه مرا
۱۰
غم هجر تو بر چه سان کردست