متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
انوری · دیوان اشعار

شمارهٔ ۴۳۶ - ستایش سرای مجدالدین ابوالحسن عمرانی

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
این همایون در فرخنده‌سرای
۲
تا ابد باد در اقبال به پای
۳
چوبش ایمن شده از فرسودن
۴
زیر این گنبد گیتی‌فرسای
۵
اندرو خاصیت مغناطیس
۶
کاهن از طبع درو گیرد جای
۷
نتوانند ز رفعت پیمود
۸
آستانش انجم گیتی‌پیمای
۹
لفظ و معنی صریرش همه این
۱۰
مرحبا خواجه درآ خواجه درآی
۱۱
مجد دین بوالحسن عمرانی
۱۲
که زاحسانش سرشته است خدای
۱۳
آسمانی نه به تدبیر به قدر
۱۴
آفتابی نه به تحویل به رای
۱۵
کان چو قدرت نبود روزافزون
۱۶
وین چو رایت نبود نورافزای
۱۷
ای تصاویر سخا را قلمت
۱۸
گشته ز انگشت کرم چهره‌گشای
۱۹
دشمنانت همه انگشت‌گزای
۲۰
دوستانت همه انگشت‌نمای
۲۱
دست تو گلبن باغ کرمست
۲۲
بلبل کلک برو وحی‌سرای
۲۳
تا فلک در پی تحصیل کمال
۲۴
دایم از شوق بود ناپروای
۲۵
کار از روی بزرگی و شرف
۲۶
کارفرمای فلک را فرمای
۲۷
طبل بدخواه تو در زیر گلیم
۲۸
وز غم حادثه نالنده چو نای
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.