متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
انوری · دیوان اشعار

شمارهٔ ۴۷۱ - شکایت از زمانه

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر نیستی زمانه به جنگ و نبرد خلق
۲
پیوسته با زمانه کجا در نبردمی
۳
ور آسیای چرخ بر غمم نگرددی
۴
در جوی آسیا متوطن نگردمی
۵
آب مراد زیر پل کس نمی‌رود
۶
ورنه قفا ز ورطهٔ طوفان نخوردمی
۷
با من غم خرابی عالم به کلبه‌ای
۸
کی جفت گرددی اگر آزاد و فردمی
۹
نفسی که گر بدان دگری مبتلا شدی
۱۰
من در خلاص او به مثل حمله بردمی
۱۱
یا در مدد چو مهره میان بندمی به مهر
۱۲
یا گوییا که حادثه را ناگزردمی
۱۳
یا کعبتین جانب خود باز مالمی
۱۴
یا خود بساط حاصل خود در نوردمی
۱۵
بر هر که عرضه داشتم از من کرانه کرد
۱۶
گویی که صورت غم و تیمار و دردمی
۱۷
از خواجگان شهر چو یاری نیافتم
۱۸
گر خواجه شهریار نبودی چه کردمی
۱۹
آزاد کیست حلیهٔ مردان و ای دریغ
۲۰
آن دستگاه کو که من آزاد مردمی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.