شمارهٔ ۴۷۲ - در هجو سیف‌الدین نامی گفته
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تو ای سیف زنگ اجل چون نگیری
۲
که الحق به انصاف درخورد آنی
۳
بدین تیزی و روشنایی و گوهر
۴
ترا در کجا می‌خورد زندگانی
۵
نه در دست تقدیر ملکی بگیری
۶
نه در حرب ایام خونی برانی
۷
ترا ذوالفقار علی خود گرفتم
۸
گران قلتبانی گران قلتبانی
۹
حقوقی که در گردنت هست واجب
۱۰
به گوش دلت چون فرو می‌نخوانی
۱۱
بدین مایه داد و ستد بعد ماهی
۱۲
چه تاخیر سردست چون می‌توانی
۱۳
چرا قدر مردم ندانی ولیکن
۱۴
تو مردم نه‌ای قدر مردم چه دانی
۱۵
خرابی عالم ز تو هست پیدا
۱۶
مباد آنکه اندر جهان تو بمانی