حافظ · اشعار منتسب

شمارهٔ ۱۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
صبا به مقدم گل راح روح بخشد باز
۲
کجاست بلبل خوشگوی؟ گو برآر آواز!
۳
چه حلقه‌ها که زدم بر در دل از سر سوز
۴
به بوی روز وصال تو در شبان دراز
۵
دلا! ز هجر مکن ناله، زان که در عالم
۶
غم است و شادی و خار و گل و نشیب و فراز
۷
شبی وصال سحرگه ز بخت خواسته‌ام
۸
که با تو شرح سرانجام خود کنم آغاز
۹
به هیچ در نروم بعد از این ز حضرت دوست
۱۰
چو کعبه یافتم آیم ز بت‌پرستی باز
۱۱
ز طرهٔ تو پریشانی دلم شد فاش
۱۲
ز مشک نیست غریب آری ار بود غماز
۱۳
هزار دیده به روی تو ناظرند و تو خود
۱۴
نظر به روی کسی بر نمی‌کنی از ناز
۱۵
امید قد تو می‌داشتم ز بخت بلند
۱۶
نسیم زلف تو می‌خواستم ز عمر دراز
۱۷
غبار خاطر ما چشم خصم کور کند
۱۸
تو رخ به خاک نه ای حافظ و بر آر نماز

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.