متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عطار · الهی نامه

(۴) حکایت لقمۀ حلال

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
رفیقی گفت با من کان فلانی
۲
حلالی می‌خورد قوت جهانی
۳
که جزیت از جهودان می‌ستاند
۴
وز آنجا می‌خورد، به زین که داند
۵
بدو گفتم که من این می‌ندانم
۶
من آن دانم که من ننگ جهانم
۷
که باید صد جهود بس پریشان
۸
که تا خواهند از من جزیت ایشان
۹
تو گر کم کاستی خویش بینی
۱۰
بسی از خود سگی را بیش بینی
۱۱
وجودت با عدم درهم سرشتست
۱۲
که این یک دوزخ و آن یک بهشتست
۱۳
اگر یک بیخ ازین دوزخ نماندست
۱۴
بسی سگ بستهٔ آن کخ بماندست
۱۵
اگر صد بار روزی غُسل سازی
۱۶
چو با خویشی نهٔ جز نانمازی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.