عطار · پندنامه

در بیان آن کس که دوستی را نشاید

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دوست گر باشد زیانکار ای پسر
۲
رو طمع زان دوست بردار ای پسر
۳
هر که می‌گوید بدیهای تو فاش
۴
دوست مشمارش بدو همدم مباش
۵
دوستی هرگز مکن با باده خوار
۶
از چنان کس خویشتن را دور دار
۷
منعمی گر می‌کند منع زکات
۸
دور از وی باش تا داری حیات
۹
ای پسر از سود خواران دور باش
۱۰
خصم ایشان شد خدای نور پاش
۱۱
دورشو زان کس که خواهد از تو سود
۱۲
گر سر خود بر قدمهای تو سود
۱۳
آنکه از مردم همی گیرد ریا
۱۴
زینها او را نکویی مرحبا

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.