غزل شمارهٔ ۹۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کعبهٔ وصل تو پناه منست
۲
طاق ابروت قبله گاه منست
۳
چشم فتان مست خونریزت
۴
خود زبیداد خود پناه منست
۵
خود ره لشگر غمت دادم
۶
غارت خان و مان گناه منست
۷
بنگاهی اگر خراب شدم
۸
چشم مست تو عذرخواه منست
۹
شد دلم خون زروی گلگونت
۱۰
اشک خونین من گواه من است
۱۱
روی و راه دگر نمیدانم
۱۲
لطف و قهر روی و راه منست
۱۳
فیض روز تو هم تیره از آنست
۱۴
بخت من هم سیه ز آه منست