غزل شمارهٔ ۱۲۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چنین رخسار زیبائی که دیده است
۲
چنین قد دل آرائی که دیده است
۳
چنین زلف دلاویز و کمندی
۴
فتاده بر سراپائی که دیده است
۵
کمانی را که تیرانداز باشد
۶
نگاه چشم شهلائی که دیده است
۷
چنین چشمی که خلقی بیخود و مست
۸
فکنده هر یکی جائی که دیده است
۹
بدشنامی برد چندین دل از کار
۱۰
چنین لعل شکر خائی که دیده است
۱۱
لبش مرجان دهان پر درّ و گوهر
۱۲
بغایت تنگ دریائی که دیده است
۱۳
قیامت میشود چون میخرامد
۱۴
چنین رفتار و بالائی که دیده است
۱۵
دو عالم میشود روشن ز رویش
۱۶
چنین خورشید سیمائی که دیده است
۱۷
بغیر از فیض در پروانه دل
۱۸
چنین آشوب و غوغائی که دیده است