غزل شمارهٔ ۳۸۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کجا میرود روح و کی میرود
۲
کجا و کی از پیش وی میرود
۳
کجا و کی و کی بود روح را
۴
که این هر دو تن راز پی میرود
۵
زامر خدایست روح و خدا
۶
کی آید بجائی و کی میرود
۷
چو بیخود شوی دانی این راز را
۸
که در بیخودی دل بوی میرود
۹
می عشق آگاه سازد ترا
۱۰
که غفلت بدین گونه می میرود
۱۱
بجز مستی و عشق و شور جنون
۱۲
ز پیش تو این کار کی میرود
۱۳
دمی سوی ما آ تماشای را
۱۴
ببین تا چه غوغای می میرود
۱۵
چنین بر زمین ریخت خم می ز خویش
۱۶
چنان بر فلک‌های و هی میرود
۱۷
که تا پشت ماهی رسیده است می
۱۸
که تا زهره آواز نی میرود
۱۹
دمی فیض را چون برآید چنین
۲۰
خرد را دگر کی ز پی میرود