غزل شمارهٔ ۴۰۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر که روی تو ندید از دو جهان هیچ ندید
۲
هر که نشنید ز تو هیچ کلامی نشنید
۳
هر سری کو ز می عشق تو مدهوش نشد
۴
چو شنید از ره گوش و ز ره چشم چو دید
۵
از ازل تا به ابد در دو جهان گرسنه ماند
۶
هر که از مائده عشق طعامی نچشید
۷
تا بشام ابد از رنج خمار ایمن شد
۸
هر که در صبح ازل ساغری از عشق چشید
۹
آب حیوان که حضر در ظلماتش میجست
۱۰
بجز از عشق نبود این خبر از غیب رسید
۱۱
غیر عشق و غم عشق از دو جهان هیچ متاع
۱۲
مردم چشم و دل اهل بصیرت نگزید
۱۳
هر که در بحر غم عشق فروشد چون فیض
۱۴
نه بکس نی ز کسی زهد فرو شد نه خرید