غزل شمارهٔ ۴۸۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تا در رخت دید سیمای آتش
۲
شد این دل من مأوای آتش
۳
از عشق نامی من می‌شنیدم
۴
کی دیده بودم در پای آتش
۵
از رشک رویت وز رشک خویت
۶
سوزد سراپا اجزای آتش
۷
زلف سیاهت بر روی ماهت
۸
مانند دودیست بالای آتش
۹
تا در دل من جا کرد عشقت
۱۰
جا کرد در سر سودای آتش
۱۱
بر سینه‌ام گوش بگذار و آنگه
۱۲
تا نشنیده باشد غوغای آتش
۱۳
در آتشت فیض در فیضت آتش
۱۴
هم آتشش جا هم جای آتش